επιστροφή στο GreekBeerShop.gr

Ελληνική ζυθοποιία και βιομηχανική ιστορία

Το κτίριο του “Καρόλου Φιξ”, στη Θεσσαλονίκη, είναι χαρακτηριστικό δείγμα της βιομηχανικής ιστορίας της πόλης αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.

Το βιομηχανικό συγκρότημα της ζυθοποιϊας ΦΙΞ στη Θεσσαλονίκη, κατασκευάστηκε το 1892. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής του τέλους του 19ου αιώνα και βρίσκεται στην παλιά βιομηχανική ζώνη της πόλης μεταξύ 26ης Οκτωβρίου και Τρίτης Προβλήτας. Το σύνολο των εγκαταστάσεων είναι περίπου 25 στρέμματα.

Στέκεται στη δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης, με τα χαρακτηριστικά κόκκινα κτίρια και τις τεράστιες δεξαμενές – κουφάρια ενός δοξασμένου βιομηχανικού παρελθόντος.

Ιδρυτές του οινοπνευματοποιείου που μετατράπηκε σε ζυθοποιείο ήταν οι Αλλατίνι, Μισραχή και Φερνάντεζ οι οποίοι το 1882 έφεραν σχέδια και μηχανήματα από το Μόναχο. Η μονάδα ήταν κάθετης παραγωγής με εγχώριο κριθάρι, μονάδα εμφιάλωσης και παγοποιείο. Μέχρι το 1912 το εργοστάσιο ανήκει στην εταιρεία Μισραχή – Φερνάντεζ, όταν και μετονομάζεται σε «Ζυθοποιείο ΟΛΥΜΠΟΣ», και απασχολούνται σε αυτό περισσότεροι από 200 εργάτες.

Την ίδια χρονιά αρχίζει τη λειτουργία του και το ζυθοποιείο «ΝΑΟΥΣΑ» της εταιρείας «Γεωργιάδης & Σία» που είχε αναθέσει όλη την εγκατάσταση στην Ακαδημία Ζυθοποιίας του Μονάχου. Οκτώ χρόνια αργότερα οι δύο επιχειρήσεις συνενώνονται, με την επωνυμία «ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ» η οποία το 1926 περνά στην ιδιοκτησία της αθηναϊκής εταιρείας «ΚΑΡΟΛΟΣ ΦΙΞ» η οποία λειτουργεί το εργοστάσιο μέχρι το 1983. Εκτοτε τα χρόνια ερήμωσης και εγκατάλειψης που ακολούθησαν δεν ήταν αρκετά για να εξαφανιστούν οι εμβληματικοί αρχιτεκτονικοί όγκοι που καλωσόριζαν όσους έμπαιναν στη Θεσσαλονίκη από τη δυτική είσοδο.

Ο τρόπος κατασκευής του ήταν πρωτοποριακός για την εποχή: είχε «εισαχθεί» από την Ευρώπη, όπου αποτελούσε το κυρίαρχο μοντέλο κατασκευής πολυώροφων εργοστασίων. Βασιζόταν στις ιδιότητες του σιδήρου ως οικοδομικού υλικού και εξασφάλιζε μια κατά το δυνατόν πυρασφαλή κατασκευή, αφού οι πυρκαγιές αποτελούσαν τότε τη μεγαλύτερη απειλή για τα βιομηχανικά συγκροτήματα. Παράλληλα, ικανοποιούσε και μια σειρά πρακτικών ζητημάτων, που αφορούσαν την παραγωγή των προϊόντων.

Το 1983, η λειτουργία του σταμάτησε. Το τέλος της ήταν η αρχή της εγκατάλειψης και της παρακμής. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός λεηλατήθηκε και οι χάλκινοι ζυθοβραστήρες –και όχι μόνο– πιθανότατα πουλήθηκαν σε κάποιους με το κιλό. Ο χρόνος και οι καιρικές συνθήκες συνέχισαν το καταστροφικό έργο των κλεφτών. Οι στέγες ορισμένων κτιρίων κατέρρευσαν και σήμερα ελάχιστα θυμίζουν το «παλάτι» του παρελθόντος.

Όσες προσπάθειες έγιναν για να βρεθεί μια βιώσιμη λύση για το συγκρότημα του Φιξ δεν είχαν ευτυχή κατάληξη. Το δεδομένο είναι ένα: η Θεσσαλονίκη φιλοξενεί μέσα της έναν «νεκρό» χώρο, ένα πάλαι ποτέ κομμάτι της σύγχρονης βιομηχανικής ιστορίας, της ελληνικής ζυθοποιίας.

Tags: